Wachtwoord vergeten

Blog bericht

Christine Brouwers 12-05-2020 Auteur: Christine Brouwers

De keuze voor vertrouwen

Ik heb mezelf eens streng toegesproken: ja, het is ontwrichtend. En ja, het is moeilijk om geen controle te hebben. Maar we zijn niet de eerste mensen die dat overkomt.

Gemeenschappelijke taal
Gisteren gaf ik les over praten over de dood. Deze derde dag in het lesprogramma was met dominee Jessa van der Vaart en collega psychotherapeut Murat Anbar en ging over religie, cultuur, verhalen en de dood. We spraken met elkaar over welke taal we gemeenschappelijk hebben, waar de overlap zit in ons werkveld, hoe we elkaar kunnen aanvullen en wat we van elkaar kunnen leren als het gaat om verhalen maken.

Symboliek
Als het om geloven gaat, voel ik toch altijd een soort ongemak. Je gelooft in Sinterklaas, totdat je snapt dat een man en een paard en dan ook nog het hele team wat hem ondersteunt, niet allemaal samen op een dak rond kunnen dwalen. En zo voelt het ook met bijbelverhalen. Dat je toch op een gegeven moment oud genoeg bent om te weten dat er geen mensen over water lopen. Toch vind ik de bijbel een inspirerend boek. Want ik heb wel heel veel met symboliek, betekenisgeving en zoeken naar draagkracht. En dan is er in de bijbel toch heel wat te halen. Zeker als een inspirerende tolk-vertaler de verhalen ontleedt.

Hoop
De dominee deelde met ons haar interpretatie van het exodusverhaal, in tijden van corona. Na hun vertrek uit Egypte, gedurende hun tocht door de woestijn, kreeg het volk iedere dag wat manna. Iedere dag was er iets wat hen hoop gaf, voeding gaf om het vol te houden. Iets wat vertrouwen en steun gaf tijdens een reis die ‘een beetje’ onbestendig was. Wat zien wij op een dag in deze onbestendige tijd wat ons hoop en steun geeft?

Focus
Murat, onder andere werkzaam bij Arkin, keek rond in onze kleine praktijk met een grote hal en grote kamers. En zei: ‘Wat moet het fijn zijn dat je hier weer zo makkelijk aan het werk kan!’ Ruimte genoeg voor de 1,5 meter, niet teveel mensen die gelijk naar binnen en buiten moeten. En toen besloot ik om mijn blik even niet meer op de mitsen, de maren en alle bezwaren te richten, maar te focussen op dat wat mij steun en hoop geeft.

Aan de slag
Wat goed, ik kan weer aan de slag! En onze praktijk is makkelijk aan de RIVM- richtlijnen aan te passen. En dat is fijn, het is goed dat ik weer zorg kan verlenen. Ik ben blij dat ik in staat gesteld word om mijn vak weer voluit uit te oefenen. En morgen kijk ik weer uit naar iets wat me steun, hoop, en vertrouwen geeft. Liever vertrouwen dan angst.

 



« Terug naar overzicht