Wachtwoord vergeten

Blog bericht

Christine Brouwers 08-05-2020 Auteur: Christine Brouwers

Angst (en hoe zich die verhoudt tot onduidelijkheid)

De wereld gaat weer wat open en dat vind ik heel fijn. En tegelijkertijd realiseer ik me dat ik het hele virusgebeuren en de impact eigenlijk niet goed snap, of niet kan bevatten. Ook al doe ik erg mijn best om over te komen als iemand die het wel snapt. Ik neem dit nieuwe parallelle universum van covid waar, met alle onzekerheden. Maar of ik me nou er echt in beweeg, of ik ervaar dat ik er echt onderdeel van ben? Ben ik nou heel goed in het relativeren? Of is het bagatelliseren of ben ik bang?

New York
We zijn 25 jaar getrouwd en zouden met de kinderen naar New York gaan zijn. Nu ‘spelen we New Yorkje’ met pancakes, muffins, hotdogs en hamburgers. En we kijken Amerikaanse films. Maar echt snappen dat covid op dit moment ook in New York is.... dat gaat eigenlijk mijn voorstellingsvermogen te boven.

Grip
Ik neem het dag voor dag en kijk niet te veel vooruit (of zoiets). Tot aan de volgende persconferentie. Maar natuurlijk blijven mijn gedachten verder racen. Hoe gaan we komende tijd cliënten zien, wat betekent het voor mijn kinderen, voor het lesgeven, voor de economie, voor de wereldorde.......Hoe krijg ik grip op dit ongrijpbare? Kan dat wel?

Aan de andere kant van het beeldscherm worstelen mijn cliënten met dezelfde vragen. Soms komen die vragen aan de orde soms juist liever niet. De ene keer doet de hele wereld mee, de andere keer alleen een hele kleine wereld. De ene is blij dat hij of zij weer kan gaan komen voor face to face contacten, de ander wacht liever nog even of vindt het wegvallen van de reistijd wel heel comfortabel.

Jaloers
Ik ben jaloers op vrienden met werk waar je wat minder hoeft te voelen en wat minder hoeft te reflecteren. Die op hun werk kunnen focussen. En dan even covid buiten beschouwing kunnen laten. Juist ook nu er meer mag en duidelijkheid van het verbod verdwijnt. Ook de versoepeling roept spanning op. Bij cliënten en bij collega’s. Wat is wijsheid en wat is roekeloosheid? Wanneer is het gezond verstand en wanneer bagatelliseren?

Neurosen
Voor onze eigen neurosen hebben we tijdens de opleiding meerdere jaren leertherapie en supervisie. Nu moeten we het allemaal weten en containen in enkele weken. Ik gebruik nu mijn blog om gedachten en gevoelens te ordenen. Want wat is mijn angst en onzekerheid en wat is van de client? Mijn en dijn, waar vervloeien die en waar staan we als mensen naast elkaar?

Dichtbij
Met de 1,5 meter en het beeldbellen is de fysieke afstand tot de cliënten enorm. Maar inhoudelijk sta ik meer dan ooit heel dichtbij hen. We delen de worsteling om grip te krijgen. We houden op ons leven te leven zoals we het kende. Hoe gaat de nieuwe werkelijkheid eruit zien? Zeven wijze mensen uit verschillende sectoren, theater, rechtspraak filosofie/psychiatrie, de universiteit van Wageningen, van Maastricht en het bankwezen, dachten er inspirerend over na . Een mengeling van optimisme, ook wel ongerustheid en berusting. We zijn kwetsbaar en daar moeten we mee leren leven. Maar hoe, dat weet ik ook niet. Net zoals mijn cliënten en de rest van de wereld dit niet weten.

We gaan maar wat proberen. En in ieder geval weer naar de kapper.



 



« Terug naar overzicht